منگل گِر سماڌي

منگل گِر سماڌي

هي بنيادي طرح منگل گِر جو اسٿان هو، سندس سماڌي سنگ مرمر جي هڪ ڇاپري (يا ڇَٽيءَ) هيٺان آهي. ان تي ڳاڙهي رنگ جا پَڙ، مٿان ڇَٽ ۽ هار وغيره وڌل هئا. ڇاپري جي در تي پتل جو هڪ وڏو گهنڊ ٽنگيل هو ۽ هيٺ زمين تي ننڍڙو آتش دان يا سگري رکيل هئي. منگل گِر جا ياتري ان سماڌيءَ آڏو هٿ ٻڌي عقيدت سان اچي ٿي ويٺا يا ان کي نِمي مٿو پئي ٽيڪيائون. ڇاپري جي سَردري تي لڳل سنگ مرمر جي تختيءَ تي لکيل هو:

شِري گرو ديوايه نِمه

شِري 108 شري گرو

مَنگل گِر مهراج

پڌر تي ٻيون به کوڙ ساريون گيڙو رنگ سان رڱيل سماڌيون آهن، بيضوي گولائيءَ واري هر سماڌيءَ کي ڳاڙهي چادر ۾ ويڙهيو ويو آهي ۽ هر سماڌيءَ جي ڀر ۾ اگني ڪُنڊ (آتش دان) يا ڌوڻي ٺاهيل آهي. سماڌين تي کٻڙ ڇانوَ ڪيو بيٺا آهن ۽ سڄي پڌر تي سنگ مرمر سان فرش بندي ڪئي وئي آهي.

’شري 108 ‘جي معنيٰ مون ڪافي هندن کان پڇي، اڪثريت کي خبر ڪونه هئي. اهو هنن لاءِ بس! ڪو مقدس عدد هو. هڪ همراهه ڪجهه وضاحت ڪئي، ”جيئن توهان مسلمان ڪو وظيفو ڪندا آهيو، لک يا ڪروڙ پڙهندا آهيو، تيئن هي سنت مهراج به ڪو خاص جَپُ ڪندا آهن، انهن مان هڪ جَپ ‘108‘ آهي، جيڪو سنت اهو جپ مڪمل ڪندو يا ڪمائيندو، هن کي ان وظيفي جي حساب سان درجو ڏيندا آهن!“ خبر نه آ هي ته اها وضاحت ڪيتري درست هئي؟