Bootstrap Example
عوام ايٽم بم، ڪرائيم بم، ٽائيم بم ۽ ٽئڪس بم برداشت ڪري وٺندو آهي! : (ابڙو اڪيڊمي)

0000-00-00
داخلا نمبر 1726
عنوان عوام ايٽم بم، ڪرائيم بم، ٽائيم بم ۽ ٽئڪس بم برداشت ڪري وٺندو آهي!
شاخ سنڌ ڪيس
پڙهيو ويو 9019
داخلا جو حوالو:

هن داخلا لاءِ تاريخ جا حوالا موجود نه آهن

هن داخلا جون تصويرون نه مليون

عوام ايٽم بم، ڪرائيم بم، ٽائيم بم ۽ ٽئڪس بم برداشت ڪري وٺندو آهي! جا بنياد
سنڌ ڪيس / بدر ابڙو / ابڙو اڪيڊمي Abro Academy / علمي ادبي پورهيو /

عوام ايٽم بم، ڪرائيم بم، ٽائيم بم ۽ ٽئڪس بم برداشت ڪري وٺندو آهي! - مان نڪتل ٻيون شاخون-

عوام ايٽم بم، ڪرائيم بم، ٽائيم بم ۽ ٽئڪس بم برداشت ڪري وٺندو آهي!


شاخ سنڌ ڪيس
ٽوٽل صفحا2
موجودہ صفحو0
اڳلو صفحو-0--1-گذريل صفحو

آچر 23 جنوري 2000ع

آئينو روزاني سچ حيدرآباد

عوام ايٽم بم، ڪرائيم بم، ٽائيم بم ۽ ٽئڪس بم برداشت ڪري وٺندو آهي!

آئون يا توهان ملڪ جي ترقي لاءِ يا هن ملڪ ۾ ڇا ٿيڻ گهرجي جهڙن سوالن تي ڪا بہ راءِ ڏيون تہ ان سان ڪھڙو فرق پوندو؟ توهان يا اسان جي راءِ تہ تڏهن قبول پوندي، جڏهن اسان کي بہ هن ملڪ جو حصو سمجهيو ويندو، جڏهن اسان کي ”ڪجھہ بہ نہ“ سمجهيو ٿو وڃي (جيڪا ڳالھہ تصوف جي حساب ڪتاب ۾ غلط نہ آهي) تہ پوءِ ڪنھن تي ڪھڙي ميار! توهان جي مرضيءَ جي ڪھڙي اهميت؟ هتي تہ ان جي مرضي هلندي جيڪو ”مرضيءَ جو مختيارڪار“ هوندو.... توهان چڱيءَ طرح ڄاڻو ٿا تہ هن ملڪ ۾ ”مرضيءَ جو مختياڪار“ ڪير آهي!

الله سائين جو شڪر آهي تہ اسان مسلمان آهيون ۽ ان کان بہ وڏو شڪر اهو آهي جو اسان انسان آهيون. (اها ٻي ڳالھہ آهي تہ پاڪستان ۾ انسان کي انسان ڪو نہ ٿو سمجهيو وڃي پر هن کي هڪ اهڙو يونٽ سمجهيو وڃي ٿو، جنھن کان ڪنھن نہ ڪنھن بہاني ٽيڪس اوڳاڙي سگهجي ٿو). سو مسلمان هئڻ جي ناتي جيڪڏهن مسٽر تاج جويي اهو ڏس ڏنو تہ تصوف تي عمل ۽ تصوف جي علم سان هلڻ جي بنياد تي سماج مسئلن مان نڪري ايندو تہ هو ڪا غلط ڳالھہ ڪو نہ ٿو ڪري ۽ نہ وري ان تجويز ۾ ڪا اربع خطا آهي.

هڪ اديب ماڻهو ايٽمي تجربا ڪرڻ، ايٽمي هٿيار هلائڻ، جنگ ڪرڻ ۽ ايشين ڪرنسي متعارف ڪرائڻ جون صلاحون تہ ڪو نہ ڏيندو! تاج جويو پاڻ صوفي هجي يا نہ (هر ڪنھن جو پنھنجو عقيدو، نظريو بلڪه رويو آهي) هن ڳالھہ غلط ڪو نہ ڪئي آهي. اڄ ڪلھہ جا مولوي صاحب تہ تصوف جي ڳالھہ تي بہ چڙي ٿا پون. هڪ مولوي صاحب تہ چئي ڏنو، ”منھنجو وس پڄي تہ سڀني صوفين کي ملڪ مان ڪڍي ڇڏيان!“ ايئن لڳو تہ همراھہ جي جسم ۾ علاوالدين خلجي يا اورنگزيب عالمگير جو روح گهڙي ويو آهي. آئون هن کان ڇرڪي پري ٿي بيھي رهيس! اڄڪلھہ هر ڪو پيو پڇي ڪھڙا مسلمان آهن؟ توبہه! توبہه! اهي ئي صاحب صوفين تي چڙيل آهن، چون ٿا، اهي صوفي وري ڪير ٿيندا آهن؟“ مهرباني ڪري ”شاھہ جو رسالو“ يا ”مثنوي مولانا روم“ اٿارٽي ڪري پيش نہ ڪيو، اسان انھن کان وڌيڪ ڪنھن ٻئي کي اٿارٽي ٿا سمجهون! ادا سائين ڀلي سمجهو، توهان کي ڪنھن جهليو آهي؟ پر ڀٽائي سرڪار، مولانا روم، منصور هلاج، حافظ شيرازي ۽ جاميءَ تي ڪاوڙ نہ ڪيو! توهان تہ اکيون ڦوٽاري دڙڪا ٿا ڏيو، اسان هٿ ادب جا ٻڌي توهان کي عرض ٿا ڪريون تہ انسانيت ۽ الله جي ڪلام جي اپٽار ڪندڙ اهڙن شاندار عالمن جي شان ۾ اهڙي رکي انداز سان نہ ڳالهايو. ”پريان سندي پار جي مڙئي مٺائي“ آهي. ڳالهين کي وٽ نہ ڏيو! هو تہ وڏا ماڻهو آهن، ڪڏهن ڪڏهن تہ گرو رجنيش بہ چڱيون ڳالهيون ڪري ٿو وڃي!

توهان کي تہ مسلمان صوفين جي قطار پسند ناهي، توهان کي علم حاصل ڪرڻ لاءِ چين ولايت وڃڻ جو حڪم ڏنو ويو هو، اتي ڪھڙيون ”مسلمان اختياريون“ ويٺل هيون؟ مون کي تہ ڀڳت ڪبير، ميرا ٻائي، بابا گرونانڪ، والميڪي، ويد وياس ۽ مهاتما گوتم ٻڌ جون ڳالهيون بہ ”پريان سندي پار“ جون ڳالهيون ٿيون لڳن. ”سروم دکم دکم“ خواهشون ڏک جو بنياد آهن... سادگي ۾ سک آهي... اڌرميءَ سان بہ ان مهل تائين نہ وڙهو جيسين هو توهان تي اڌرم جي جنگ نٿو مڙهي! ڪھڙي مذهب جا اصول ڪو نہ آهن؟

فوجي سرڪار صلاح ڏيندي دفاع جو بجيٽ وڌايو تہ مسئلو حل ٿي ويندو. قانوندان چوندو تہ انصاف مهيا ٿئي تہ مسئلو حل ٿي ويندو. تعليم دان چوندو تہ مڙني مسئلن جو حل تعليم ۾ آهي. پوليس وارو چوندو سائين ڏنڊو ڦيرائڻ جو حڪم ڏيو. سڀ ٺيڪ ٿي ويندو! شاعر چوندو، شاعري ڪريو ۽ عوام جا لطيف جذبا جاڳايو تہ ماڻهو پاڻهي نفيس ٿي ويندا! هاڻي چئو تہ ڪنھن جي ڳالھہ تي هلون؟ سنڌي ادبي سنگت جي گڏجاڻين ۾ ايندڙ هڪ صاحب تنقيدي ڪلاس ۾ چوندو هو ”يار! ڳالھہ تہ سڀني جي ٺيڪ ٿي لڳي، سڀني جا دليل ٺاهوڪا آهن. ان ڪري آئون سڀني سان سهمت آهيان، اسان سندس نالو مسٽر سهمت خان رکي ڇڏيو هو.

نئين حڪومت آئي، اها ڳالھہ بہ ٺيڪ ٿي لڳي، پراڻي حڪومت جون دانہون بہ غلط ڪو نہ آهن ۽ جيڪو ايندڙ سرڪار ٺاهيندو. اهو بہ غلط ڪو نہ لڳندو! اسان سڀ ”سهمت خان“ آهيون. دليل جا دوست، پنھنجي سوچ ويچار بدران پرائي مت تي ڀاڙيندڙ ملڪ جا شاندار شهري! ڇا توهان ڪو نہ ڏٺو تہ گرانڊ الائينس وارا صاحب هن وقت حڪومت خلاف احتجاج هلائڻ تي ٺھيو، ميان نواز شريف جي پارٽيءَ سان بہ سهڪار لاءِ تيار ڪو نہ آهن. نواز شريف جا گناھہ ثواب پنھنجي جاءِ تي! هي تہ جمهوريت ۽ پارليامينٽ جي معطليءَ جو سوال آهي، نواز شريف هوائي جهاز جو هائيجيڪر هجي يا نہ هجي، ملڪ جي پارليامينٽ ۽ قانون سازي تہ معطل آهي! برابر ميان صاحب پاڻ بہ قانون سازيءَ جي حوالي سان جڏو هو پر ان جڏائپ جي سزا قوم کي ڇو ملي؟ ۽ آئين جي اهم ترين شق ڇو معطل هجي؟ نہ جناب! اها جمهوري سياست ڪو نہ آهي. پيپلز پارٽي کان وٺي مسلم ليگ جي ڪنھن بہ ڌڙي تائين جنھن جنھن فرد ۽ پارٽيءَ گرانڊ الائينس ۾ نواز شريف کي شامل ڪرڻ کان انڪار ڪيو آهي ۽ جمهوريت لاءِ تحريڪ کان پاسو ڪيو آهي. پاڻ جمهوريت جي دائري ۾ ڪيئن ايندو؟ آئون ذاتي طرح نواز شريف کي اشراف سمجهان يا نہ سمجهان. اها ٻي ڳالھہ آهي پر هڪ غير نمائنده حڪومت جي حمايت ۾ فقط اهو جواز ڏيڻ تہ ان مسلم ليگ حڪومت کي هٽايو آهي، تنھنڪري گرانڊ الائينس تحريڪ نہ هلائيندو، هڪ عجيب ۽ بي تڪو فيصلو آهي. ان کان بھتر هو تہ توهان گرانڊ الائينس جوڙيو ئي نہ ها. ايئن اگهاڙا تہ ڪو نہ ٿيو ها!

گرانڊ الائينس وارا بہ ”مختيارڪار“ آهن. في الحال معطل ٿيل عملدار آهن، سڀاڻي وري باقاعده ”آن ڊيوٽي“ هوندا! ساڳي سلام ۽ سليوٽ هوندا. ان حڪومت ۾ کڻي محترمہ يا ميان صاحب پاڻ نہ هوندا پر انھن جا ئي ”ڊپٽي“ هوندا. هاڻوڪي سرڪار نٿي ٻڌائي، ڪيترن ماڻهن کي نااهل ڪندي؟ اصغر خان کڻي رٽائرمينٽ ورتي هوندي. سندس پٽ تہ خير سان جوان آهي ۽ سرڪار ۾ بہ ويٺو آهي. اهي ڀٽا، اهي جتوئي، اهي سيد، اهي مير، اهي ئي ارباب، اهي ئي شيرازي، ملڪاڻي، زرداري، مهر، ڦل ڦوٽا، مزاري ۽ لغاري پنھنجو نئون نسل گاديءَ تي ويھاري چوندا! فوجي سرڪار يا ڪا بہ سرڪار آئين کي ڪيتري حد تائين گهٽو ڏيئي سگهندي؟ پر هو سڀ ٺيڪ ٿا چون ۽ ٺيڪ ٿا ڪن ڇاڪاڻ تہ اسان نہ رڳو ”سهمت خان“ آهيون پر ساڳئي وقت ”ڪجھہ بہ نہ“ آهيون.

پاڪستان ۾ عوام کان رايو وٺڻ جي ڳالھہ هميشه ”ناٽڪ“ هوندي آهي. اعتبار نہ ٿو اچيو تہ کڻي تاريخ اٿلائي ڏسو! ڪھڙي عام چونڊن جو نتيجو قبول ڪيو ويو؟ ڪھڙي عوامي حڪومت کي مقرر مدي تائين حڪومت هلائڻ جو حق مليو؟ ڪھڙي پارليامينٽ پنھنجو مدو پورو ڪيو؟ ڪھڙي وزيراعظم، ڪھڙي صدر صاحب، ڪھڙي گورنر ۽ ڪھڙي وڏي يا ننڍي وزير عوامي امنگن جو ڀرم رکيو؟ سڀني پرائي شاديءَ ۾ عبدالله بيگاني وارو رقص ڪيو. ڪنھن هوشياريءَ سان ڪيو تہ ڪن




ٽوٽل صفحا2
موجودہ صفحو0
اڳيون صفحو-0--1-گذريل صفحو

عوام ايٽم بم، ڪرائيم بم، ٽائيم بم ۽ ٽئڪس بم برداشت ڪري وٺندو آهي! ھنن داخلائن ۾ پڻ استعمال ٿيل آھي
عوام ايٽم بم، ڪرائيم بم، ٽائيم بم ۽ ٽئڪس بم برداشت ڪري وٺندو آهي!
سنڌ ڪيس - موضوع جون ٻيون داخلائون-
سنڌي ادب ۽ پڙهندڙن جي سرپرستي
سنڌو ڊيلٽا ۾ مهاڻن جو ميلو
ٻولين جي گهوڙ ڊوڙ ۽ سنڌي ميڊيم
ظلمات ۾ ٽئگور جو ڏيئو ٻري ٿو
هڪراءِ نتيجي لاءِ گڏيل ڊائلاگ
برسات – نين روايتن جا بنياد وجهندڙ ادارو
ماحولياتي گدلاڻ ۽ سنڌي صحافت
(2) ماحولياتي گدلاڻ ۽ سنڌي صحافت
ننڍن صوبن لاءِ آخري موقعو
هاڻي صوبائي خودمختياريءَ کان گهٽ ڪجھہ بہ نہ
هاڻي چئه، عالمي دهشتگرد ڪير آهي
جنون سازيءَ کان قانون سازيءَ تائين
ڀاري مينڊيٽ کان ڀڀڪناٿ تائين
ملڪن جون مصلحتون بادشاھہ ڄاڻن
جتوئي صاحب ٿورا ڪيئن لاهيندو؟
”غيرت ۾ قتل“ لاءِ رعايت جي گنجائش نہ هئڻ گهرجي!
رسمن جي پورائي ۽ ڪوڙ جا ڌوڙيا
ڇا پاڪستان ۾ اعصابي جنگ ڪو نہ پئي هلي؟
عظيم مرڪزيت جو ڪينسر ۽ سول ادارن تي الزام
ايٿوپيا جي ڏڪار ۾ شينھن ۽ لنگورن جي جنگ
ساواڌان! متان برهم استر ڇوڙيو ...
ميان الطاف سنڌ دوستي ثابت ڪر!
پيپلز پارٽي: نئين جوڻ وٺڻ يا سياسي موت جو مرحلو؟
سوال آهي تہ سنڌ جي پاڻيءَ جو ڇا ٿيندو؟
پاڪستان ۾ بي رحم سياسي مفادن جي جنگ
پنجابي جمهوريت پسند لسي پيئڻ ملتوي ڪن تہ چڱو!
تم، تم نہ رهي – هم هم نہ رهي
جج صاحب مظلوم انسانيت لاءِ وڙهي سگهن ٿا؟
دانشورن کان سوال ”ڌرتي ڪنھن جي آهي؟“
....... ۽ هاڻي سنڌوءَ جي ڊيلٽا ۾ اکيون!
علمي ادبي تحقيق ڏانھن عجيب رويو!
زرعي شعبي کي سهوليتون ۽ ضمانتون ڪير ڏيندو؟
عوام، سياسي ديوتائن جي تخليق تہ ناهي!
پاڪستان ۾ اڻٿيڻيون، ٿي رهيون آهن جڏهن فوجين معافي گهري!
نيلسن منڊيلا ”زندھہ هيرو“ جي آمد
”سسٽم“ جي بھتريءَ لاءِ اسٽالن گهرجي!
Water War- سنڌ سان آخري ملھہ جي ڌمڪي؟
اکين، ڪنن ۽ چپن تي هٿ… پر ڪيستائين؟
لنڊن پاڪستان جي سياست جو سرچشمو آهي؟
زرعي سماج ۾ چورن جا سردار
پاڪستاني سياست: ٽيون رستو
جنرل سيلز ٽيڪس جو بار ڪنھن تي؟
جناب ڳالھہ رڳو ٺٽي ضلعي جي ناهي …
بي حس سماج ۾ جرئت جو مطالبو
سچ وڏو ڏوهاري آهي
ڪالھہ جو ڏوھہ، اڄ جو ثواب!
احتساب ڪانڊيري جو آهي
سمورا حق ۽ واسطا محفوظ
ڀارتي جهاز: اغوا جو خطرناڪ ناٽڪ
ٿر جو روح مرڻ نہ کپي
ملاحن جو ميڙو - ابراهيم شاھہ واڙيءَ وارو
زندگيءَ ۾ نفرت ۽ موت کانپوءِ محبت جي رسم
مقدس ادارن ۽ تحريڪن جو پوسٽ مارٽم ٿيڻ گهرجي!
سنڌ انسائيڪلوپيڊيا جي تياري لاءِ ساٿ ڏيو؟
جڏهن لفظن جي پويان ڪو ماڻهو آهي!
... ۽ هاڻي سنڌو ماٿري دنيا جي ايجنڊا تي
ابتو سبتو ڀلي ٽنگيو، پر عوامي قيادت اڀرڻ ڏيو
ٽيون ملينيم: ڪجھہ تجويزون
عوام ايٽم بم، ڪرائيم بم، ٽائيم بم ۽ ٽئڪس بم برداشت ڪري وٺندو آهي!
”ڪمپني 2000ع پاڪستان“ جي پيش قدمي
”زندگي خوشي ئي خوشي“ ڇو نٿي ٿئي؟
جج صاحبن کان عبوري آئين هيٺ قسم کڻائڻ جي ضرورت ڇو پئي؟
خوف جو وائرس ختم ٿي رهيو آهي
سرڪتي جائي هي رخ سي نقاب آهستہ آهستہ
الطاف حسين قومپرستن کي فوج سان ويڙهائڻ چاهي ٿو؟
توهان کي پاڪستان جي عوام سان محبت ناهي
انصاف جا بنيادي اصول بدلائڻ ڪھڙو انصاف آهي؟
سرڪاري ۽ نيم سرڪاري ادارن ۾ ملازمن جو معاشي قتلام
ضلعي حڪومتن جو خيال هڪ سياسي کٽمٺڙو!
.... آمريڪا ”نفرت جي شيطان“ جي ڳالھہ ڪري ٿو!
پاڪستان جي سياسي منظر نامي تي هڪ نظر
پريمي جوڙن جو عشق ۽ عشق جو فلسفو
سنڌ جا صحرا آباد ٿي سگهن ٿا، جيڪڏهن نيت هجي!
اڇڙو ٿر: ڪي ڏند ڪٿائون، ڪجھہ حقيقتون
درويش کان شهنشاھہ تائين سياست
سنڌوءَ ڪناري هڪ عظيم اڃ جا اڏيل خيما
اڃ ۽ بک لٺين سان ڪو نہ لهندي
وفاقي بدران قومي جمهوريت ڇو نہ؟
خدا جي خلق ۽ ”سُر خاموشي“ جو آلاپ
نازڪ ڪمن جو نازڪ انجام
پاڪستان جون بـي زبان قومون
اخلاقي پستي ۽ خدمت جي اميد
سنڌ مدرسو: وحشتون ۽ بي مهار اٺ
بازار ۾ هٽن تي خريدار سڀ سڃا
شاهراھہ تي ستل جو يا مٿو ويندو يا پٽڪو!
سياسي گدلاڻ ۽ سڀاڻي جي سنڌ
بي دردن جون بادشاهيون
ڪالاباغ ريفرينڊم: خطرناڪ ڪارتوس
عبادت، پورهيو ۽ رزق
مان گونگو، تون گياني
هڪ ڌنار ۽ اقتصادي تربيت جي صدا!
مبارڪيءَ ۾ ڇا ڏجي؟
۽ مون ڏانھن ڪا ميار نہ هوندي
بھتر سياسي حڪمت عملي جي ضرورت
دوربينيءَ ۾ ورديون ئي ورديون
بازيگر جو ڀولڙو، ماڻهوءَ جو من!
مجبوريءَ جو نالو مهرباني
سنڌو ديش ڪيئن ٺھندو؟
پتڻ تي سرڪاري ٻيڙيءَ جو آسرو
ايم آر ڊي عوام جي تحريڪ جنھن کي ڀٽڪايو ويو
ساھہ کڻڻ بند تہ نٿو ڪري سگهجي!
اڄ دل اداس آهي
آخر ڇا ڪجي؟
من لاگو يار!
ڌاڙيلن کي سرڪاري سرپرستي؟
شاهي درٻار ۾ ماموئي فقير
انساني حق: اڱڻ تي ٽٽل رانديڪو
سنڌي ٻولي علم ۾ رنڊڪ ناهي
ٻارڙن جي خوابن جو خير!


.....سنڌ ڪيس موضوع جون وڌيڪ داخلائون