Bootstrap Example
ضلعي حڪومتن جو خيال هڪ سياسي کٽمٺڙو! : (ابڙو اڪيڊمي)

0000-00-00
داخلا نمبر 1736
عنوان ضلعي حڪومتن جو خيال هڪ سياسي کٽمٺڙو!
شاخ سنڌ ڪيس
پڙهيو ويو 11191
داخلا جو حوالو:

هن داخلا لاءِ تاريخ جا حوالا موجود نه آهن

هن داخلا جون تصويرون نه مليون

ضلعي حڪومتن جو خيال هڪ سياسي کٽمٺڙو! جا بنياد
سنڌ ڪيس / بدر ابڙو / ابڙو اڪيڊمي Abro Academy / علمي ادبي پورهيو /

ضلعي حڪومتن جو خيال هڪ سياسي کٽمٺڙو! - مان نڪتل ٻيون شاخون-

ضلعي حڪومتن جو خيال هڪ سياسي کٽمٺڙو!


شاخ سنڌ ڪيس
ٽوٽل صفحا2
موجودہ صفحو0
اڳلو صفحو-0--1-گذريل صفحو

ڇنڇر 5 فيبروري 2000ع

روزاني سچ ڪراچي

ضلعي حڪومتن جو خيال هڪ سياسي کٽمٺڙو!

وڏي مھرباني جناب پرويز مشرف صاحب! توهان 15-15 ڪروڙ رپيا هر ضلعي لاءِ مخصوص ڪيا آهن. جنرل صاحب ضلعي حڪومتون قائم ڪرڻ لاءِ ايترو ئي بي چين آهي، جيترو ڪو فوجي اڳواڻ اهم سرحدي ڇانوڻين جي قائم ٿيڻ لاءِ ٿي سگهي ٿو. سندس خيال ۾ اهي انتظامي ڇانوڻيون/ضلعي حڪومتون جيتريون مضبوط هونديون حڪومت گهربل نتيجا حاصل ڪرڻ ۾ اوتري ئي سفل ٿيندي.

جنرل صاحب جا ڪھڙا ٿورا ڳائي ڪھڙا ڳائجن! سنڌي ماڻهن جي چيلھہ احسانن جي بار هيٺ ايترو جهڪي وئي آهي جو هاڻي شايد ڪڏهن بہ سڌي ٿي ڪو نہ سگهندي! سنڌ ۽ ٻين صوبن لاءِ اقرار ڪيل خودمختياري يا اختيار تہ ملي ڪو نہ ٿو. جمھوريت جو وڻ وفاق تہ ٺھيو، صوبائي سطح تي بہ موجود ناهي پر اسان کي جمھوريت ملي رهي آهي، سا بہ ضلعي سطح تي! شايد ان ڪري تہ ننڍين حڪومتن جي لٺ کڻڻ سولي هوندي آهي.

توهان چئو! ۽ اسان اعتبار نہ ڪيون؟ اهڙي تہ ڪا بہ ڳالھہ نہ آهي... ۽ نہ وري اهڙيون حالتون آهن.“ توهان جيڪي چيو آهي سو ڪري ڏيکاريو آهي. اها پاڪ فوج جي زبان آهي. چمڙي جي ناهي جيڪا ترڪي ويندي هجي. اها لوھہ جي ٺھيل آهي، مجال آهي جو ڪو فرق پوي! هن کان اڳ وارا جنرل صاحب آيا تہ 11-11 سالن لاءِ هئا، اها ٻي ڳالھہ آهي تہ هنن سياسي مصلحتن جي ڪري ايئن پئي چيو تہ هو فقط 90 ڏينھن لاءِ آيا آهن. جنرل مشرف صاحب ٽائيم فريم ڏيڻ کان انڪار ڪري توهان کي چئي تہ رهيو آهي، ”آئون 90 ڏينھن لاءِ ڪو نہ آيو آهيان!“ هاڻي اها قوم جي مرضي آهي تہ سچ ٻڌڻ ۽ سمجهڻ جي ڪيتري صلاحيت رکي ٿي.

جنرل صاحب ضلعي حڪومتون قائم ڪري ضلعي انتظاميا کي ضلعي حڪومتن جي ماتحت ڪرڻ چاهي ٿو. ضلعي حڪومتون في الحال ۽ پوءِ مستقل بنيادن تي ڪيئن ٺھنديون؟ جباب پرويز مشرف جو فارمولو ٺيڪ ٺاڪ آهي. هو ”ايماندار ماڻهن“ جي تلاش ۾ آهي. اهڙيون لسٽون ضلعي سطح تي تيار ڪري مٿي اماڻيون ويون آهن. لسٽون ڪنھن ٺاهيون آهن؟ ڊپٽي ڪمشنر، اسسٽنٽ ڪمشنر ۽ مختيارڪار ان ڪم کي لڳي پيا هئا. يقينن هنن جي لسٽن ۾ ايماندار ماڻهن جا نالا بہ آهن پر مون ڏٺو آهي تہ ڪي نہايت هلڪا ڦلڪا ماڻهو جن جو ڪم ڪار سرڪاري ڪامورن سان پبلڪ رليشننگ تي هلندڙ آهي، انھن لسٽن ۾ شامل ٿي ويا آهن. ڪي غير سياسي فرد جن جو تعلق روايتي سياسي ڪٽنبن سان آهي. اهي پڻ قطار ۾ اچي بيٺا آهن.

جيئن تہ اهي لسٽون هن وقت ضلعي سطح تي قائم ٿيل فوجي اهلڪارن ڏانھن نظر ثاني يا شارٽ لسٽ ٿيڻ لاءِ ويل آهن، ان ڪري امڪان آهي تہ سول ڪامورن پڻ ڏاڍي احتياط کان ڪم ورتو هوندو. (ڇاڪاڻ تہ خود سندن نگراني بہ ٿي رهي آهي) ان ڪري جيڪڏهن في الحال ڪي عبوري ۽ نگران ضلعي حڪومتون آيون تہ اهي جنرل ضياءُ الحق جي ضلعي ڪميٽين يا ضلعي سطح تي مشاورتي ڪائونسلن ۾ بہ ڪم ڏينديون. اسان کي ياد آهي تہ جنرل ضياءُ الحق بہ ايماندار، مخلص ۽ ”مثبت“ قسم جو ماڻهو چوندا هئا اها ٻي ڳالھہ آهي تہ ان دور جو سڀ کان مثبت ماڻهو جيڪو وزيراعظم طور چونڊيو ويو، هڪ وقت اهڙو بہ آيو جو کيس ڏاڍي ”عزت احترام“ سان گهر موڪليو ويو. فوجي سرڪار سان گڏجي ڪم ڪرڻ ايترو سولو ڪو نہ هوندو آهي.

جنرل پرويز مشرف صاحب ضلعي حڪومتون کي سگهارو بنائڻ لاءِ چونڊ سڌارا بہ آڻڻ چاهي ٿو. ضلعي حڪومتون کي مالي خودمختياري بہ ڏيڻ چاهي ٿو. کيس احساس آهي تہ ملڪ ۾ 75 سيڪڙو عوام غريب آهي ۽ سندن قسمت بدلائڻ لاءِ کين ضلعي سطح تي انصاف ملڻ گهرجي. اهو ڪيئن ممڪن آهي؟ ممڪن آهي تہ جنرل صاحب وٽ ڪو ٺوس پروگرام هجي جيڪو اڃا تائين ظاهر ڪو نہ ٿيو آهي، پر فقط اهو طريقه ڪار مطمئن نٿو ڪري تہ هاڻي ايس ايڇ او سميت 11 گريڊ تائين سمورا ملازم ڪميشن ذريعي ڀرتي ٿيندا.... يا ڪامورا شاهيءَ ۾ وڏو گند آهي.... يا احتساب هر سطح تي ٿيندو. آئون تہ فقط ايترو ئي چئي سگهان ٿو، ”ايءُ پڻ چڱو ڪم پر اوڪو ٻيو فهم، جنھن سان پسجي پرين کي!“

عوام نوٽ ڪري رهيو آهي تہ سڀ ڪم ”ٿيندا“. في الحال، اهڙو ڪو بہ ڪم ڪو نہ ٿيو آهي، جنھن سان عوام جي زندگيءَ تي فرق پيو هجي. ملڪ ۾ ”420“ قسم جا ڪردار خدا ڄاڻي تہ ڪھڙو ڪھڙو ڪم ڪري رهيا آهن ۽ اها بہ سڀني کي ڄاڻ آهي تہ انھن ٺڳن ۽ جعلسازن جي سرپرستي ڪير ڪري رهيو آهي. ملڪ ۾ ڪھڙو ڪاروبار آهي جيڪو پر امن ۽ ايمانداريءَ سان ڪرڻ ممڪن رهيو آهي. توهان زمينداريءَ کان ڪارخانيداري ۽ دڪانداريءَ کان وٺي مالداري ڪري ڏسو. ڪو ٽيڪنيشن جو دڪان کولي ڏسو! ڪو بہ ڪم ٺڳيءَ کانسواءِ ممڪن ڪو نہ آهي، يا تہ لٺ بانٺو کڻو! پر اهو بہ ڪيستائين کڻندؤ؟ توهان کان طاقتور ۽ حقيقي بدمعاش قوتون ڪنھن طاقتور جي مدد سان توهان کي پوئتي ڌڪي ڇڏينديون، ڇا فوجي حڪومت انھن ماڻهن کي ٿڏي تي ( سر زمين تي) انصاف ڏياري سگهي ٿي؟ نہ! ايئن ڪرڻ سان بہ ”ٽنڊي بھاول“ جھڙا واقعا پيش ايندا آهن... ڇو تہ بدمعاش ماڻهو فوجي صاحبن کي بہ گمراھہ ڪرڻ جي اٽڪل رکندا آهن.

ضلعي حڪومتون ٺاهڻ هڪ اصولي ڪم آهي. آئون ان ڪم جي مخالفت ڪو نہ ٿو ڪيان. برابر! ايئن ٿيڻ گهرجي تہ جيئن گوڏ ۽ گنجيءَ ۾ ڦرندڙ ماڻهن کي پنھنجي ضلعي ۾ انصاف ملي ۽ کين پري تائين پنڌ نہ ڪرڻو پوي. پر، اصل ڳالھہ اڃا ٻي آهي. هي تہ سڪي جو هڪ پاسو آهي. اهم سوال اهو آهي تہ صوبائي ۽ وفاقي سطح تي جمھوري نظام بحال ڪرڻ ۾ ايتري دير ڇو؟ محسوس ايئن ٿو ٿئي تہ هاڻوڪي حڪومت راند ۾ ريجهائي رهي آهي ۽ ضلعي حڪومتن کي صوبائي ۽ وفاقي جمھوري نظام جي متبادل طور رائج ڪرڻ چاهي ٿي. اها سخت اعتراض جي ڳالھہ آهي. ان مسئلي تي ڪنھن بہ مصلحت يا ٺاھہ جي گنجائش ڪو نہ آهي. خبر ناهي تہ هن موقعي ۽ سوال تي مسلم ليگ کان پيپلز پارٽي سميت سموريون ننڍيون وڏيون پارٽيون خاموش ڇو ٿي ويون آهن! شايد اٺ پنھنجي مٽ ۾ ترڪي رهيو آهي.

جنرل پرويز مشرف صاحب جي وڏي مھرباني جنھن هر هڪ ضلعي لاءِ 15-15 ڪروڙ رپيا مخصوص ڪيا آهن... پر جناب هڪ ضلعي لاءِ 15 ڪروڙ رپيا ڪا ايتري وڏي رقم تہ نہ آهي جو قوم غلط فهميءَ ۾ مبتلا ٿي وڃي!؟ سنڌ حڪومت جا خرچ گهٽائي گهٽائي ايترو گهٽ ڪيا ويا آهن جو هر ترقياتي ڪم کي گهٽو اچي ويو آهي. ڏسو! سنڌ حڪومت اڄ بہ وفاق کان مطالبو ڪري رهي آهي تہ گذريل ٽن سالن دوران امن امان تي ٿيل خرچ ۾ رقم جو اڌ سنڌ کي واپس ملڻ گهرجي. ان عرصي دوران هڪ ارب 40 ڪروڙ رپيا خرچ ٿيا آهن جن مان وفاق هڪ ٽڪو بہ ڪو نہ ڏنو آهي. جڏهن واپڊا جا پئسا سنڌ تي ڪوڙي سچي دعوا تحت ڪڍيا ويندا آهن تہ اهي بنا پڇا جي ڪاٽيا ويندا آهن. هاڻي هن رقم (ذري گهٽ ڏيڍ ارب رپيا) جو ڇا ٿيڻ گهرجي؟ صوبو هڪ زبردست مالي بحران ۾ داخل آهي پر غريب ۽ ننڍن ڀائرن جي ڪير ٿو ٻڌي!

آئون ٿو چوان تہ سنڌ، سرحد ۽ بلوچستان کي ترقي ڪرڻ ڪو نہ ڏني وئي آهي. اها عالم آشڪار ڳالھہ آهي. توهان ڪنھن بہ موٽر گاڏيءَ ۾ چڙهو ۽ چئني صوبن ۾ گاڏي ڊوڙائي موٽي اچو! سر زمين پاڻ ڳالهائيندي تہ ڪٿي ۽ ڪھڙي ”پاڪ سر زمين شاد باد“ آه




ٽوٽل صفحا2
موجودہ صفحو0
اڳيون صفحو-0--1-گذريل صفحو

ضلعي حڪومتن جو خيال هڪ سياسي کٽمٺڙو! ھنن داخلائن ۾ پڻ استعمال ٿيل آھي
ضلعي حڪومتن جو خيال هڪ سياسي کٽمٺڙو!
سنڌ ڪيس - موضوع جون ٻيون داخلائون-
سنڌي ادب ۽ پڙهندڙن جي سرپرستي
سنڌو ڊيلٽا ۾ مهاڻن جو ميلو
ٻولين جي گهوڙ ڊوڙ ۽ سنڌي ميڊيم
ظلمات ۾ ٽئگور جو ڏيئو ٻري ٿو
هڪراءِ نتيجي لاءِ گڏيل ڊائلاگ
برسات – نين روايتن جا بنياد وجهندڙ ادارو
ماحولياتي گدلاڻ ۽ سنڌي صحافت
(2) ماحولياتي گدلاڻ ۽ سنڌي صحافت
ننڍن صوبن لاءِ آخري موقعو
هاڻي صوبائي خودمختياريءَ کان گهٽ ڪجھہ بہ نہ
هاڻي چئه، عالمي دهشتگرد ڪير آهي
جنون سازيءَ کان قانون سازيءَ تائين
ڀاري مينڊيٽ کان ڀڀڪناٿ تائين
ملڪن جون مصلحتون بادشاھہ ڄاڻن
جتوئي صاحب ٿورا ڪيئن لاهيندو؟
”غيرت ۾ قتل“ لاءِ رعايت جي گنجائش نہ هئڻ گهرجي!
رسمن جي پورائي ۽ ڪوڙ جا ڌوڙيا
ڇا پاڪستان ۾ اعصابي جنگ ڪو نہ پئي هلي؟
عظيم مرڪزيت جو ڪينسر ۽ سول ادارن تي الزام
ايٿوپيا جي ڏڪار ۾ شينھن ۽ لنگورن جي جنگ
ساواڌان! متان برهم استر ڇوڙيو ...
ميان الطاف سنڌ دوستي ثابت ڪر!
پيپلز پارٽي: نئين جوڻ وٺڻ يا سياسي موت جو مرحلو؟
سوال آهي تہ سنڌ جي پاڻيءَ جو ڇا ٿيندو؟
پاڪستان ۾ بي رحم سياسي مفادن جي جنگ
پنجابي جمهوريت پسند لسي پيئڻ ملتوي ڪن تہ چڱو!
تم، تم نہ رهي – هم هم نہ رهي
جج صاحب مظلوم انسانيت لاءِ وڙهي سگهن ٿا؟
دانشورن کان سوال ”ڌرتي ڪنھن جي آهي؟“
....... ۽ هاڻي سنڌوءَ جي ڊيلٽا ۾ اکيون!
علمي ادبي تحقيق ڏانھن عجيب رويو!
زرعي شعبي کي سهوليتون ۽ ضمانتون ڪير ڏيندو؟
عوام، سياسي ديوتائن جي تخليق تہ ناهي!
پاڪستان ۾ اڻٿيڻيون، ٿي رهيون آهن جڏهن فوجين معافي گهري!
نيلسن منڊيلا ”زندھہ هيرو“ جي آمد
”سسٽم“ جي بھتريءَ لاءِ اسٽالن گهرجي!
Water War- سنڌ سان آخري ملھہ جي ڌمڪي؟
اکين، ڪنن ۽ چپن تي هٿ… پر ڪيستائين؟
لنڊن پاڪستان جي سياست جو سرچشمو آهي؟
زرعي سماج ۾ چورن جا سردار
پاڪستاني سياست: ٽيون رستو
جنرل سيلز ٽيڪس جو بار ڪنھن تي؟
جناب ڳالھہ رڳو ٺٽي ضلعي جي ناهي …
بي حس سماج ۾ جرئت جو مطالبو
سچ وڏو ڏوهاري آهي
ڪالھہ جو ڏوھہ، اڄ جو ثواب!
احتساب ڪانڊيري جو آهي
سمورا حق ۽ واسطا محفوظ
ڀارتي جهاز: اغوا جو خطرناڪ ناٽڪ
ٿر جو روح مرڻ نہ کپي
ملاحن جو ميڙو - ابراهيم شاھہ واڙيءَ وارو
زندگيءَ ۾ نفرت ۽ موت کانپوءِ محبت جي رسم
مقدس ادارن ۽ تحريڪن جو پوسٽ مارٽم ٿيڻ گهرجي!
سنڌ انسائيڪلوپيڊيا جي تياري لاءِ ساٿ ڏيو؟
جڏهن لفظن جي پويان ڪو ماڻهو آهي!
... ۽ هاڻي سنڌو ماٿري دنيا جي ايجنڊا تي
ابتو سبتو ڀلي ٽنگيو، پر عوامي قيادت اڀرڻ ڏيو
ٽيون ملينيم: ڪجھہ تجويزون
عوام ايٽم بم، ڪرائيم بم، ٽائيم بم ۽ ٽئڪس بم برداشت ڪري وٺندو آهي!
”ڪمپني 2000ع پاڪستان“ جي پيش قدمي
”زندگي خوشي ئي خوشي“ ڇو نٿي ٿئي؟
جج صاحبن کان عبوري آئين هيٺ قسم کڻائڻ جي ضرورت ڇو پئي؟
خوف جو وائرس ختم ٿي رهيو آهي
سرڪتي جائي هي رخ سي نقاب آهستہ آهستہ
الطاف حسين قومپرستن کي فوج سان ويڙهائڻ چاهي ٿو؟
توهان کي پاڪستان جي عوام سان محبت ناهي
انصاف جا بنيادي اصول بدلائڻ ڪھڙو انصاف آهي؟
سرڪاري ۽ نيم سرڪاري ادارن ۾ ملازمن جو معاشي قتلام
ضلعي حڪومتن جو خيال هڪ سياسي کٽمٺڙو!
.... آمريڪا ”نفرت جي شيطان“ جي ڳالھہ ڪري ٿو!
پاڪستان جي سياسي منظر نامي تي هڪ نظر
پريمي جوڙن جو عشق ۽ عشق جو فلسفو
سنڌ جا صحرا آباد ٿي سگهن ٿا، جيڪڏهن نيت هجي!
اڇڙو ٿر: ڪي ڏند ڪٿائون، ڪجھہ حقيقتون
درويش کان شهنشاھہ تائين سياست
سنڌوءَ ڪناري هڪ عظيم اڃ جا اڏيل خيما
اڃ ۽ بک لٺين سان ڪو نہ لهندي
وفاقي بدران قومي جمهوريت ڇو نہ؟
خدا جي خلق ۽ ”سُر خاموشي“ جو آلاپ
نازڪ ڪمن جو نازڪ انجام
پاڪستان جون بـي زبان قومون
اخلاقي پستي ۽ خدمت جي اميد
سنڌ مدرسو: وحشتون ۽ بي مهار اٺ
بازار ۾ هٽن تي خريدار سڀ سڃا
شاهراھہ تي ستل جو يا مٿو ويندو يا پٽڪو!
سياسي گدلاڻ ۽ سڀاڻي جي سنڌ
بي دردن جون بادشاهيون
ڪالاباغ ريفرينڊم: خطرناڪ ڪارتوس
عبادت، پورهيو ۽ رزق
مان گونگو، تون گياني
هڪ ڌنار ۽ اقتصادي تربيت جي صدا!
مبارڪيءَ ۾ ڇا ڏجي؟
۽ مون ڏانھن ڪا ميار نہ هوندي
بھتر سياسي حڪمت عملي جي ضرورت
دوربينيءَ ۾ ورديون ئي ورديون
بازيگر جو ڀولڙو، ماڻهوءَ جو من!
مجبوريءَ جو نالو مهرباني
سنڌو ديش ڪيئن ٺھندو؟
پتڻ تي سرڪاري ٻيڙيءَ جو آسرو
ايم آر ڊي عوام جي تحريڪ جنھن کي ڀٽڪايو ويو
ساھہ کڻڻ بند تہ نٿو ڪري سگهجي!
اڄ دل اداس آهي
آخر ڇا ڪجي؟
من لاگو يار!
ڌاڙيلن کي سرڪاري سرپرستي؟
شاهي درٻار ۾ ماموئي فقير
انساني حق: اڱڻ تي ٽٽل رانديڪو
سنڌي ٻولي علم ۾ رنڊڪ ناهي
ٻارڙن جي خوابن جو خير!


.....سنڌ ڪيس موضوع جون وڌيڪ داخلائون