سرڪاري ۽ نيم سرڪاري ادارن ۾ ملازمن جو معاشي قتلام

cle.php?Dflt=سن&x=0'>سن 2000ع آهي، سڀني وفاقي وزارتن، ڊويزنن ۽ ادارن ۾ ”سرپلس“ ملازمن جون لسٽون ٺھڻ شروع ٿي ويون آهن. خوراڪ، زراعت ۽ لائيو اسٽاڪ کاتي 450 اضافي ملازمن جي لسٽ اسٽيبلشمينٽ ڊويزن جي حوالي ڪري ڇڏي آهي. پاسڪو، زرعي تحقيقاتي اداري، آئل سبسيڊ ڊيولپمينٽ بورڊ، سينٽرل ڪاٽن ڪاميٽي، پلانٽ پروٽيڪشن، ميرين فشريز، فوڊ فرٽيلائيزر امپورٽ، لائيو اسٽاڪ ۽ اڪائونٽس جا شعبا بہ انھن ۾ شامل آهن. 13 فيبروري بہ اچڻ واري آهي. انھن ادارن جا ملازم بہ دل تي هٿ رکي واچ جي ٽڪ ٽڪ ٻڌڻ ۾ مصروف آهن. خدا ڄاڻي تہ انھن ملازمن جا ڪٽنب سڀاڻي ڪھڙي معاشي صورتحال کي منھن ڏيندا؟

قوم چڱيءَ طرح ڄاڻي ٿي تہ هي آءِ ايم ايف ۽ ورلڊ بينڪ جا مطالبا آهن. جن تي عمل ٿي رهيو آهي. پر بدنامي فوجي حڪومت جي ٿيندي. شايد ڪا جمھوري يا چونڊيل حڪومت اهڙا سخت فيصلا ڪرڻ جي پوزيشن ۾ ڪو نہ هئي. فوج کي پنھنجي ساک داءُ تي لڳائڻي پئي آهي. جناب! ڪنھن هڪ معمولي اداري مان ڪنھن فرد کي بيروزگار ڪرڻ مھل سخت کان سخت دل سيٺ ڏھہ ڀيرا سوچيندو آهي ۽ پاراتي کان ڊڄندو آهي. هو سوچيندو آهي تہ ڪنھن فرد کي نوڪريءَ مان ڪڍڻ جو مطلب هڪ ڪٽنب کي معاشي طور قتل ڪرڻ جي برابر آهي، پر هتي ڪير سوچي؟ اسٽيل مل مان زوريءَ ڪڍيل ستن ملازمن کي دل جو دورو پيو. جن مان ٽي ڄڻا فوت ٿي ويا. کين برطرف ڪرڻ کانپوءِ بہ سخت دهمان ۽ دٻاءُ ۾ رکيو ويو. ڪڍيل ملازمن جو چوڻ آهي تہ اسان مان ڪنھن بہ ملازم تي ڪو بہ الزام ۽ انڪوائري ناهي. منھنجو انسانيت جي ناتي حڪومت کان هڪ سوال آهي تہ جناب! برطرف ڪيل ملازمن مان جن کي دل جو دورو پيو، انھن جي حياتيءَ کي خطري ۾ وجهڻ جو ذميوار ڪير آهي ۽ جيڪي ٽي ملازم فوت ٿي ويا، انھن جي قتل جو ذميوار ڪير آهي؟

ملازم، مل بند ڪرڻ جي ڌمڪي ڏيئي رهيا آهن. بک هڙتالن ۽ روڊ بلاڪ ڪرڻ بابت سوچي رهيا آهن. ٿي سگهي ٿو تہ فوج جي طاقت آڏو هو بيوس ٿي وڃن. پر اسٽيل مل جي انتظاميا هٿان اهڙي بي رحماني فيصلي جي توقع ڪنھن کي بہ ڪو نہ هئي. ان فيصلي سان فوجي حڪومت پنھنجي مقبوليت جون مارڪون وڃايون آهن. اڃا بہ وقت ڪو نہ ويو آهي. اهو فيصلو اڄ بہ واپس ٿي سگهي ٿو. آخر هزارها ملازمن ۽ سندن ڪٽنبن جي جياپي ۽ زندگيءَ جي اهم ترين ضرورتن جي پورائي جو سوال آهي. منھنجو آخري سوال هي آهي تہ ڇا هن قوم جي نوجوانن کي ان ڪري تعليم ڏني وئي هئي، ان ڪري تربيت ڏني وئي هئي، ان ڪري روزگار ڏنو ويو هو تہ هڪ ڏينھن کين هن ريت بيحد اذيت ۽ بي عزتيءَ سان بيروزگار ڪيو وڃي؟. معاف ڪجو! هي پنھنجي قوم جي تربيت يافتہ ملازمن ۽ سندن ڪٽنبن کي فائرنگ اسڪواڊ آڏو بيھاري گوليون هڻي مارڻ جو بي رحماڻو حڪم آهي.