ايٿوپيا جي ڏڪار ۾ شينھن ۽ لنگورن جي جنگ

�ءَ تي چڙهيل آهي تہ ڪا ناريل تي. هر ڪا کجي ۽ ناريل تي بک لاهي رهي آهي ۽ عوام؟ اهو انھن سان اهڙي پريت ڪيو ويٺو آهي جيڪا بک ۽ اس کان بچائي نہ ٿي سگهي. سڀني ڌرين کي زمين تي لهڻو پوندو ۽ عوام لاءِ معاشي مفادن تي ٺوس ڳالهيون ڪري ڏيکارڻيون پونديون. ٺلهن واعدن تي الائي ڪيترا نسل مري کپي ويا آهن، ماڻهو هاڻي ميوو ڏسڻ گهرن ٿا.

جيڪڏهن پونم ۽ پائيءَ کي عوام سان سچائي آهي تہ اهي مهرباني ڪري پنھنجي پنھنجي هوڏ تان لهن ۽ ڪنھن نہ ڪنھن Compromising point تي اچن. ”پنجاب جي جمهوري ڊڪٽيٽر شپ“ پاڪستان جا ترا ڪڍندي، اها ڳالھہ طئي آهي. پاڪستان کي سڀ کان وڏو خطرو اهو ئي آهي، پائيءَ کي بہ اها ڳالھہ سمجهڻ گهرجي. رڳو زباني ۽ سينيٽ جون ضمانتون ”ڪاغذي“ ثابت ٿينديون.

پاڪستان جي هٿ ٺوڪي فيلڊ مارشل سنڌو طاس ٺاھہ ڇو ڪيو هو؟ هن پاڻ چيو آهي تہ ”پاڻيءَ جا سمورا هيڊ ورڪس هندستان ۾ هئا ۽ پاڪستان ۾ هندستان سان جنگ جي طاقت ڪو نہ هئي، ان ڪري اسان مجبور ٿي سنڌو طاس جو Option اختيار ڪيو!“ ساڳي طرح هن وقت اسان بہ ڏسون ٿا تہ پاڪستان ۾ سمورا هيڊ ورڪس پنجاب ۾ آهن، پاڻين جون چاٻيون پنجاب وٽ آهن ۽ پاڪ فوج مقدس آهي جنھن سان سنڌي ماڻهو وڙهڻ پسند نہ ڪندا ۽ نہ وري اهڙي ٻاراڻي ڪرڻ جي ضرورت آهي. سو، هڪ لک ضمانتون، هڪ عدد ground reality جي برابر ٿي نٿيون سگهن!

انڪري، بھتر آهي تہ پونم ۽ پائي پاڻ ۾ ڀائي ڀائي ٿا وڃن. نواز شريف سان دشمنيءَ ۾ نہ، پر سنڌو، پنجاب جي ندين، سوات ۽ ڪابل ندي ۽ بولان ماٿرين ۾ رهندڙ ماڻهن جي محبت ۾.