الطاف حسين قومپرستن کي فوج سان ويڙهائڻ چاهي ٿو؟

سومر 31 جنوري 2000ع

آئينو روزاني سچ ڪراچي

الطاف حسين قومپرستن کي فوج سان ويڙهائڻ چاهي ٿو؟

ميان الطاف حسين ٻيھر جاڳيو آهي. شيطان ستل ئي رهن تہ چڱو هوندو آهي. هن ڀيري هن وري پاڪستان جي فوج کي اڻسڌي ۽ سڌي طرح للڪاريو آهي. هن هٿياربند جدوجهد جي ڌمڪي ڏني آهي ۽ آءِ ايس آءِ جھڙي اداري تي جلهون ڪرڻ کان بہ ڪو نہ مڙيو آهي. هو هڪ خاص قسم جي هٿياربند سياسي جنگ ڪرڻ جو بہ ماهر آهي. هڪ طرف پاڪستان جي قومپرستن کي مدد لاءِ سڏيو اٿس. ٻئي طرف مختلف اشاعتي ادارن جي معرفت ملڪ ۾ نون صوبن جي قيام جي ڳالھہ ڪئي اٿس. ٽئين طرف ايجنسين تي دهشتگردين جي ذميواري وڌي اٿس تہ چوٿين طرف جنرل پرويز مشرف کي آءِ ايس آءِ جي خلاف دانھن ڏني اٿس!

ميان الطاف حسين هڪ تير سان ڪيترا شڪار ڪرڻ ٿو چاهي؟ يا تہ هو احمقن جي جنت ۾ ٿو رهي ۽ سندس ميڄالو ڪم نٿو ڪري يا وري صورتحال بنہه ابتڙ آهي ۽ اسان ماڻهوهن جي سياسي داءُ پيچ کي سمجهي ڪو نہ پيا سگهون. هو تہ هڪ سڌي سادي شطرنج پيو کيڏي. ڪو بہ ڪمپيوٽر جنھن ۾ سياسي داءَ پيچن جون ترڪيبون داخل ٿين هجن، تمام سولائيءَ سان ٻڌائي سگهي ٿو تہ الطاف حسين هن وقت ڪھڙي راند رچائڻ ٿو چاهي، سندس چال ڇا آهي ۽ موٽ ۾ کيس ڪھڙي توقع آهي؟ اهو بہ ظاهر آهي تہ برطانيا سميت سڄي دنيا ۾ هن پنھنجي ”مھاجر لابي“ ٺاهي آهي، آمريڪا توڻي برطانيا ۾ سينيٽر ۽ وزير ايم ڪيو ايم جي موقف سان ايئن سهمت آهن، ڄڻ اهي آمريڪا ۽ برطانيا جي پارليامينٽن ۾ ايم ڪيو ايم جا چونڊيل نمائندا آهن ۽ سندن هيڊ ڪوارٽر نائن زيرو آهي ۽ پر سندن جلا وطن اڳواڻ لنڊن ويھي سندن تحريڪ جي ڪمانداري ڪري رهيو آهي. اها 28 جنوري جي ڳالھہ آهي، جڏهن برطانيا جي پارليامينٽرين ۽ وزير شيرل گلين الطاف حسين سان ڊگهي ملاقات ڪئي ۽ چيو تہ ”آئون ڄاڻان ٿو تہ پاڪستان جي صوبي سنڌ ۾ مھاجرن سان ڪيترو ظلم آهي ۽ سندن زندگي ڪيتري تنگ آهي!“ مسٽر شيرل جا اهي ٻہ جملا ئي اها وضاحت ڪرڻ لاءِ ڪافي آهن تہ ايم ڪيو ايم سڄي دنيا ۾ خاص ڪري برطانيا ۾ ڪيتري اثرائتي انداز سان ڪم ڪري رهي آهي ۽ چڱن خاص ماڻهن جي دماغ ۾ غلط انفارميشن داخل ڪري ڇڏي اٿس.

ڇا توهان اهو ٿا سمجهو تہ برطانوي سياستدان محض ڪجھہ ڪلاڪن لاءِ الطاف حسين سان مليو هوندو؟ مون کي پڪ آهي تہ ايم ڪيو ايم وارا همراھہ پنھنجن فنڊن مان سينيٽرن جي سياسي ۽ معاشي مدد ڪري رهيا هوندا ۽ کانئن پنھنجي حق ۾ بيان ڏياريندا هوندا، ڀلا ڪنھن انگريز وٽ ڪنھن ”گهربل ڏوهاريءَ“ جي سوچ سان سهمت هجڻ جو ڪھڙو ڪارڻ ٿي سگهي ٿو! جناب اعليٰ! هيءَ مادي دنيا آهي، سڀ ڪجھہ ڏي وٺ تي هلي ٿو. الطاف حسين پاڪستان جي سياست ۾ ڪھڙو ڪردار ادا ڪيو آهي ۽ ڪڏهن مکيہ سياسي ڌارا ۾ شامل ٿيڻ جي ڪوشش ڪئي اٿس؟ اسان کي اهو نہ وسارڻ گهرجي تہ ماضيءَ ۾ جڏهن ايم ڪيو ايم حڪومت ۾ هئي تڏهن ملڪ ۾ ڪيتري بدامني ۽ بليڪ ميلنگ هئي، هن وقت سندن حوالي سان لاشن جي سياست هلي رهي آهي.

پر، هاڻي اوچتو ئي اوچتو ڇا ٿيو آهي جو الطاف حسين آءِ ايس آءِ جي مخالفت ۾ سنڌ سميت پاڪستان جي سڀني قومپرستن کان حمايت گهري رهيو آهي. هڪ پاسي هٿياربند ويڙھہ جي ڌمڪي ڏيئي چيائين ”اسان ٻيو رستو اختيار ڪيو تہ ذميوار اهي هوندا جيڪي ماضي ۾ ملڪ ٽوڙڻ وارا پنجابي اسٽيبلشمينٽ جا آهن“ ايجنسيون معصوم شهرين جو رت وهائي رهيون آهن. جنرل مشرف حقيقتن جي جاچ ڪرائي!“ الطاف حسين شايد ان غلط فهميءَ ۾ آهي تہ جنرل پرويز مشرف بہ ”مھاجر“ آهي. الطاف صاحب کي وسري ويو آهي تہ فوجي، فقط فوجي هوندو آهي ۽ بس! ڇا الطاف حسين سمجهي ٿو تہ آءِ ايس آءِ جنرل پرويز مشرف جي چوڻ ۾ ڪو نہ آهي يا آءِ ايس آءِ سميت ٻيون ايجنسيون جيڪي ڪجھہ ڪري رهيون آهن، جنرل پرويز مشرف صاحب جون هدايتون انھن ۾ شامل نہ هونديون؟ خبر ناهي! اسان جي ذهن ۾ تہ اهڙي ڪا ڳالھہ اچي ئي نہ ٿي. پاڪستان ۾ فوج جو ادارو هڪ مربوط ۽ منظم ادارو آهي، جن ماڻهن ڪالھہ تائين پاڪ فوج کي ڪمزور ۽ ٽڪرن ۾ ورهايل پئي سمجهيو. سندن غلط فهميون هن مھل تائين دور ٿي وڃڻ گهرجن! فوج جو حڪومت ۾ هجڻ يا نہ هجڻ وارو سوال هڪ جدا ۽ تڪراري سوال آهي پر پاڪ فوج جو مضبوط ۽ مربوط هئڻ قطعي طور تي تڪراري سوال ڪو نہ آهي سو، ان پس منظر ۾ جڏهن الطاف حسين هٿياربند ويڙھہ جي ڌمڪي ڏئي ٿو، تڏهن ذهن هڪدم هڪ اهڙي بغاوت جا اهڃاڻ ڏسي ٿو، جنھن ۾ الطاف حسين سڄي ملڪ جي قومپرستن کي مارائڻ چاهي ٿو. هن جيڪو حشر پاڪستان ۾ اردو ڳالهائيندڙ طبقي جو ڪيو آهي، شايد ملڪ جي سڀني قوم پرستن کي ساڳئي مھم مان گذارڻ گهري ٿو.

ٻہ ڏينھن اڳ جڏهن الطاف حسين سنڌي، مھاجر اتحاد جو سڏڏنو ۽ صلاح گهري تہ ”ٻڌايو تہ ڇا ڪجي جو سنڌي مھاجر پاڻ ۾ ويجها ٿين؟“ تڏهن مون کان ڇرڪ نڪري ويو هو. الطاف حسين هن وقت اها صلاح ڇو گهري رهيو آهي؟ ماضيءَ ۾ جڏهن ايم ڪيو ايم حڪومت ۾ هئي تڏهن اها صلاح ڇو نہ ورتي وئي؟ انھن ڏينھن ۾ شايد حڪومت، دولت ۽ طاقت جو خمار هو ۽ کين سنڌي ماڻهو غدار وطن لڳندا هئا. هنن تہ ”جاهلن کان ووٽ جو حق کسڻ“ جو مطالبو بہ ڪيو هو. سندن نظر ۾ جاهل ڪو ٻيو نہ پر پاڪستان جي ٻہراڙين ۾ رهندڙ اڪثريت هئي. هي سنڌي يا غير سنڌيءَ جو مسئلو ڪو نہ هو پر هن ريت هو پاڻ کي پڙهيل ڳڙهيل شهري طبقو قرار ڏياري ووٽ جو حق پاڻ وٽ رکڻ جي ٽل ڪري رهيا هئا. اها هئي ۽ آهي ايم ڪيو ايم جي جمھوري سوچ ۽ قومپرستي! ۽ انھن ٻنہي بنيادن تي يو ٽرن ڪٽي، الطاف حسين اتحاد لاءِ هٿ ڊگهيري ٿو.

هو اتحاد جو هٿ ڪو نہ پيو ڊگهيري، سندن دل ۾ گدڙ آهي، هو پنھنجن ذاتي مفادن يا پنھنجي سياسي مفادن تي پاڪستان جي سڀني قومي تحريڪن کان بليدان وٺڻ چاهي ٿو. هن موقعي تي ممڪن آهي تہ ڪي قوم پرست نوجوان الطاف حسين جي سڏ تي ڀٽڪي وڃن يا ڀٽڪائڻ جي ڪوشش ڪن! آئون رڳو ايترو عرض ڪندس تہ جيڪو دهشتگرد گروھہ اڪيلو ٿي چڪو آهي، ان جو ساٿ ڏيڻ يا هن جي سڏ تي سڏ ڏيڻ سياڻپ نہ آهي. ڪالھہ جا ڪانئر اڄ جا سورهيہ ٿي نہ ٿا سگهن. اها سندن پاران بي حد خطرناڪ چال آهي ۽ خدا ئي بھتر ڄاڻي ٿو تہ ان چال جي پويان ڪير آهي!

ملڪ ۾ دهشتگردي تہ اڃا بہ جاري آهي ۽ منھنجو قلم ڪڏهن بہ ان شخص جي حق ۾ ڪو نہ لکندو، جهن جي هٿ ۾ بندوق آهي، بندوق کڻي ڪنھن جي بہ هٿ ۾ هجي! آئون هن کي ڪانئرتا جو مھڻو ڏيان ٿو. ڀلي تہ موٽ ۾ مون کي ڪو ڪانئر يا بيوقوف سمجهي ۽ سڏي، آئون تہ مھاجر جي هٿ ۾بندوق ڏسڻ ٿو چاهيان، نہ سنڌيءَ جي هٿ ۾، نہ پنجابي، بلوچ ۽ پٺاڻ جي هٿ ۾. آئون تہ ڪنھن پوليس ۽ فوجيءَ جي هٿ ۾ بہ بندوق ڏسڻ ڪو نہ ٿو چاهيان! جنھن کي بندوق رکڻي آهي، مھرباني ڪري پر امن شهرين جي زندگيءَ مان نڪري وڃي! ڪالھہ سنڌ جو آءِ جي صاحب چئي رهيو هو، ”دهشتگرديءَ کي عوام جي مدد سان ختم ڪري سگهجي ٿو!“ آئون ذاتي طرح ۽ اصولي طرح آءِ جي صاحب جي ان ڳالھہ سان سهمت آهيان پر اهو سوال پڇڻ جي جسارت ضرور ڪ�